ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΒΙΑ........

Η βία στις σχέσεις έχει διάφορες μορφές. Ασφαλώς, η πιο φανερή και η πιο επικίνδυνη μορφή βίας είναι η ψυχολογική.
Περιπτώσεις ψυχολογικής βίας έχουμε:
Όταν ο άντρας ελέγχει την κάθε κίνηση της συζύγου του και κατακρίνει τις σχέσεις της με τους άλλους ανθρώπους.
Όταν την απομονώνει κοινωνικά από φίλους και συγγενείς
Όταν συστηματικά την ταπεινώνει και την υποτιμά, όταν την εκβιάζει και την εξευτελίζει
Όταν την διαβεβαιώνει ότι δεν μπορεί να τα καταφέρει μόνη της και ότι χωρίς αυτόν δεν πρόκειται να τα βγάλει πέρα
Η κακοποίηση δεν οφείλεται στη φτώχια και την ανεργία
Οι άνδρες που κακοποιούν τις γυναίκες ανήκουν σε όλα τα κοινωνικά στρώματα.
Η κακοποίηση δεν οφείλεται στο πότο
Οι γυναίκες δεν κακοποιούνται μόνο από άνδρες που πίνουν ή έχουν πρόβλημα αλκοολισμού. Ούτε βέβαια, όλοι οι άνδρες που πίνουν κακοποιούν τις συντρόφους τους. Το ποτό προσφέρει απλώς, ένα καλό άλλοθι για να απαλλαγούν από την ευθύνη τους. Αν ένας μεθυσμένος κάνει οποιαδήποτε άλλη εγκληματική πράξη δεν απαλλάσσεται αλλά τιμωρείται από το νόμο!
(Από την εκστρατεία κατά της βίας στην οικογένεια της Γενικής Γραμματείας Ισότητας)
Ελλάδα

Η βία στη σχέση είναι ένα πολύ διαδεδομένο φαινόμενο, ειδικά στην εποχή μας, που η ανθρώπινη ελευθερία και αξιοπρέπεια χάνουν όλο και περισσότερο την αξία τους. Ασκείται από τους ισχυρότερους προς τους πιο αδύναμους. Οι δράστες είναι συνήθως άνδρες και τα θύματα γυναίκες, ηλικιωμένοι και παιδιά.
Η βία κατά των γυναικών εκδηλώνεται, κάθε φορά, με πολλές και διαφορετικής βαρύτητας εγκληματικές πράξεις. Δυστυχώς, αν αυτές οι πράξεις συνέβαιναν έξω από το σπίτι θα τιμωρούνταν από τον νόμο και θα καταδικάζονταν από το κοινωνικό σύνολο χωρίς ενδοιασμούς.
Η βία εκτός από σωματική, μπορεί να είναι ψυχολογική ή/και οικονομική. Η ψυχολογική ή οικονομική βία δεν καταλήγουν πάντα και σε σωματική. Όμως, μια σωματικά κακοποιημένη γυναίκα έχει σίγουρα κακοποιηθεί και ψυχολογικά.
Τα στάδια του κύκλου αυτής της βίας είναι τα εξής:
Επίθεση
Μετάνοια
Συγγνώμη
Φροντίδα του θύματος
Υποσχέσεις ότι δεν θα επαναληφθεί
Περίοδος συμφιλίωσης και εξιλέωσης
Επίθεση
Η σωματική βία φτάνει έως το βιασμό και τη σεξουαλική κακοποίηση, σε ορισμένες περιπτώσεις και το φόνο.
Στην Ελλάδα, μία στις δύο γυναίκες που δολοφονούνται κάθε χρόνο είναι θύματα τωρινού ή πρώην συντρόφου τους, ενώ μία στις πέντε γυναίκες υπήρξε θύμα ξυλοδαρμού.

Οι άνδρες που κακοποιούν τις γυναίκες τους ανήκουν σε όλα τα κοινωνικά στρώματα. Ωστόσο, σύμφωνα με τα στοιχεία του Κέντρου Υποδοχής Κακοποιημένων Γυναικών Αθήνας, οι απόφοιτοι τεχνολογικής εκπαίδευσης έρχονται πρώτοι στη σωματική κακοποίηση, σε ποσοστό που φτάνει το 100%, ενώ ακολουθούν αυτοί της πανεπιστημιακής, με ποσοστό 78,9%!
Όπως σημειώνεται στην έκθεση, η συμπεριφορά του δράστη αποδίδεται καταρχήν σε κοινωνικά αίτια, ενώ σε ελάχιστες περιπτώσεις οφείλεται σε ψυχοπαθολογικά προβλήματα.
Οι γυναίκες κάνουν πολλές προσπάθειες να σταματήσουν να είναι θύματα βίας. Πολλές φορές δεν τα καταφέρνουν και καταλήγουν να αυτο-απομονώνονται Κυριεύονται από αισθήματα ντροπής και ενοχής, αισθάνονται οι ίδιες υπεύθυνες για ό,τι τους συμβαίνει.
Όποιος γνωρίζει μια γυναίκα που κακοποιείται από τον σύντροφό της, πρέπει να την ενθαρρύνει και να την προτρέψει να σταματήσει να το δέχεται, να ζητήσει βοήθεια από ειδικούς και να απευθυνθεί στην αστυνομία. Ακόμα και αν οι αστυνομικοί τη συμβουλέψουν να μην προχωρήσει και να συμβιβαστεί με τον σύντροφό της (διότι έχουν καταγραφεί πολλά τέτοια περιστατικά) δεν πρέπει να το κάνει. Το πρόβλημα σχεδόν ποτέ δεν λύνεται από μόνο του.ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΒΙΑ.....ΙΣΩΣ Η ΠΟΙΟ ΕΠΙΚΥΝΔΙΝΗ ΑΠΟ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΜΟΡΦΕΣ ΒΙΑΣ...

ΦΤΩΧΙΑ....ΕΝΟΧΗ.......


Η φτώχεια φέρνει άγχος, επηρεάζει τις δύο περιοχές του εγκεφάλου και μειώνει την ικανότητα της μνήμης των παιδιών με αποτέλεσμα δυσκολίες στη μάθηση. Αποτέλεσμα αυτών είναι όταν μεγαλώσουν, να υστερούν από πλευράς γνώσεων και η φτώχεια τους να αναπαράγεται. Πριν από τρία χρόνια, η Μάρθα Φαράχ του πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια, έδειξε ότι η εν ενεργεία μνήμη των φτωχών παιδιών έχει μικρότερη ικανότητα κατά μέσο όρο σε σχέση με την αντίστοιχη μνήμη των παιδιών της μεσαίας τάξης. Το συγκεκριμένο είδος μνήμης αφορά την ικανότητα του ατόμου να κρατάει πληροφορίες για τρέχουσα χρήση, π.χ. έναν τηλεφωνικό αριθμό. Η ικανότητα αυτή θεωρείται ζωτική για πολλές δραστηριότητες, ειδικά εκπαιδευτικές, όπως η εκμάθηση ξένων γλωσσών, η ανάγνωση, η επίλυση προβλημάτων κ.α. Μετά από αυτή την ανακάλυψη, έρχεται τώρα μια νέα μελέτη, των Γκάρι Έβανς και Μισέλ Σάμπεργκ του πανεπιστημίου Κορνέλ, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PNAS της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ. Σύμφωνα με τους ερευνητές, η μειωμένη ικανότητα της εν ενεργεία μνήμης των φτωχών, σχεδόν σίγουρα αποτελεί συνέπεια του αυξημένου άγχους που έχουν λόγω της ανατροφής τους σε ένα περιβάλλον γεμάτο στερήσεις, ένταση και μειωμένα ερεθίσματα, πράγμα που επηρεάζει αρνητικά την ανάπτυξη του παιδικού εγκεφάλου. Μελετώντας μεγάλη ομάδα εθελοντών, με βάση μια σειρά δείκτες του άγχους, οι ερευνητές επιβεβαίωσαν ότι τα φτωχά παιδιά έχουν όντως βιώσει επί χρόνια αυξημένα επίπεδα άγχους κατά την ανάπτυξή τους σε σχέση με τα παιδιά της μεσαίας τάξης. Όσα παιδιά έχουν περάσει όλη τη ζωή τους στη φτώχεια, μπορούν κατά μέσο όρο να κρατήσουν 8,5 αντικείμενα στη μνήμη τους οποιαδήποτε στιγμή, έναντι 9,4 αντικειμένων ενός παιδιού μεσαίας τάξης, ενώ όσα παιδιά είχαν μικτές οικονομικές και κοινωνικές εμπειρίες, βρίσκονται κάπου στη μέση. Με μια σειρά άλλων τεστ, οι ερευνητές επιβεβαίωσαν ότι η αυτή η διαφορά προκαλείται από τα διαφορετικά επίπεδα συσσωρευμένου άγχους και από τίποτε άλλο. ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΙ ΑΛΛΟ ΘΑ ΜΑΣ ΠΡΟΚΑΛΕΣΗ Η ΦΤΩΧΙΑ...ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΟΙΣΟΥΜΕ????????

ΤΣΕΡΝΟΜΠΙΛ.........ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΑΚΟΜΑ


Δύο δεκαετίες μετά την έκρηξη στον πυρηνικό αντιδραστήρα του Τσερνομπίλ, η ακτινοβολία που τότε διέρρευσε στο περιβάλλον, συνεχίζει να προκαλεί μείωση στον αριθμό των εντόμων, αραχνών και άλλων έμβιων οργανισμών στην γύρω περιοχή, όπως διαπίστωσε μια νέα επιστημονική έρευνα, σύμφωνα με το BBC. Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο βιολογικό περιοδικό Biology Letters, της Βρετανικής Βασιλικής Εταιρίας, έγινε από τον καθηγητή Τίμοθι Μουσό του πανεπιστημίου της Νότιας Καρολίνα των ΗΠΑ και τον δρα Άντερς Μόλερ του πανεπιστημίου Paris-Sud. Είχε προηγηθεί έρευνα των ίδιων επιστημόνων, που είχε διαπιστώσει ότι στην περιοχή πέριξ του Τσέρνομπιλ παρατηρείται μείωση του αριθμού των πουλιών μέχρι σήμερα. Η νέα μελέτη διαπίστωσε ισχυρές ενδείξεις για μείωση, λόγω της μόλυνσης από την ακτινοβολία, στον αριθμό των μελισσών, πεταλούδων, ακριδών, αραχνών κ.α. Η έρευνα, που διαρκεί εδώ και μια δεκαετία, επικεντρώθηκε στη ζώνη ασφαλείας που εκκενώθηκε μετά την έκρηξη και μέχρι σήμερα ουσιαστικά παραμένει ακατατοίκητη από ανθρώπους. Ορισμένοι άλλοι ερευνητές έχουν πάντως αντίθετη άποψη, υποστηρίζοντας ότι η έλλειψη ανθρωπίνων δραστηριοτήτων έχει ωφελήσει τους άλλους έμβιους οργανισμούς, που έχουν σταδιακά πολλαπλασιαστεί. ΕΙΚΟΣΙΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΚΑΙ ΣΚΟΤΩΝΕΙ...ΑΚΟΜΑ????????
ΚΑΙ ΠΟΣΑ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΜΕ???????????

ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΚΕΘΕΑ......


Εγκαίνια στο ΚΕΘΕΑ, νέος χώρος για ΟΚΑΝΑ
Ουσιαστική παρέμβαση στο πρόβλημα των ναρκωτικών που βιώνουν πολλοί νέοι στη Λέσβο, έχει πετύχει το Κέντρο
Συμβουλευτικής του ΚΕΘΕΑ, έχοντας συμπληρώσει μόλις πέντε μήνες λειτουργίας στη Μυτιλήνη. Την ερχόμενη Δευτέρα στις 5 το απόγευμα, θα πραγματοποιηθούν τα επίσημα εγκαίνια του χώρου του στην οδό Σαπφούς ενώ ήδη ο απολογισμός δράσης του, είναι αξιοσημείωτος, αφού τέσσερις νέοι της Μυτιλήνης βρίσκονται σε θεραπευτικές κοινότητες της Αθήνας και 20 άλλοι συμμετέχουν στις ομάδες του. Από τον περασμένο Νοέμβριο, όταν ξεκίνησε να λειτουργεί στην καρδιά της Ερμού, το κέντρο του ΚΕΘΕΑ, και πριν ακόμη ολοκληρωθεί η στελέχωσή του με επιστημονικό προσωπικό, προσφέρει αθόρυβα τις υπηρεσίες του σε χρήστες ουσιών αλλά και στις οικογένειές τους, προσεγγίζοντας το πρόβλημα και παρέχοντας κάθε είδους επιστημονική υποστήριξη. «Είναι ενθαρρυντικό το γεγονός ότι ο κόσμος δείχνει ανοιχτός στο να ζητήσει βοήθεια και να μιλήσει για το πρόβλημά του και αυτό μέσα στους πρώτους μήνες και χωρίς ακόμη να έχει προλάβει να γίνει γνωστός ο σταθμός, κάτι που θα κάνουμε αμέσως μετά τα εγκαίνιά του», λέει η επιστημονική υπεύθυνη του Κέντρου, κ. Αγγελική Σανδύλου.ΤΕΤΟΙΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΕΣ ΣΥΝΧΑΡΗΤΗΡΙΩΝ...ΔΕΝ ΦΤΑΝΟΥΝ ΟΜΩΣ...ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΘΕ ΠΟΛΗ ΝΑ ΕΧΕΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΟ...ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΩΝΙΑ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ...ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

ΑΓΩΝΑΣ.....ΖΩΗΣ....


Μία εκ βαθέων εξομολόγηση του κ. Δημήτρη, πατέρα μίας 20χρονης κοπέλας, η οποία πριν από ενάμισι χρόνο έμπλεξε στα «δίχτυα» των ναρκωτικών. O κ. Δημήτρης μιλά στην «ΠΡΟΟΔΟ» για την εμπειρία του, το άγχος, την απόγνωση, την στενοχώρια, την απελπισία που ένιωσε, προσπαθώντας να βοηθήσει την κόρη του. Tονίζει ότι ποτέ του δεν περίμενε να του χτυπήσει την πόρτα το πρόβλημα των ναρκωτικών. Ωστόσο, η ζωή του έδειξε ότι τα ναρκωτικά είναι πολύ πιο κοντά μας από ό,τι νομίζουμε και δεν αποκλείεται κάποια μέρα να έλθουμε αντιμέτωποι με το πρόβλημα αυτό.Δεν είναι εύκολο για ένα ανυποψίαστο γονιό να καταλάβει ότι το παιδί του έχει «μπλέξει» με τα ναρκωτικά. Eίναι όμως εξίσου δύσκολο να μπορέσει να το παραδεχθεί και να βρει διέξοδο από το πρόβλημα. «Στις στιγμές απόγνωσης σκεφτόμουν να πάρω την κόρη μου και να πέσουμε με το αυτοκίνητο στη θάλασσα», δήλωσε ο κ. Δημήτρης. Oι γονείς ενός τοξικομανή βρίσκονται σε απόγνωση. Δεν αντέχουν να βλέπουν τα παιδιά τους να υποφέρουν, ωστόσο δεν ξέρουν πως να τα βοηθήσουν. Eυτυχώς ο κ. Δημήτρης και η σύζυγός του, όπως και πολλοί άλλοι συμπολίτες μας βρήκαν «καταφύγιο» στον «Δωδεκανησιακό Σύλλογο Γονέων Συγγενών και Φίλων Eξαρτημένων Aτόμων» και κατάφεραν να βρουν τη δύναμη να βοηθήσουν τα παιδιά τους. Συγκλονιστικά είναι τα όσα εξιστορεί στην «Πρόοδο» ο συμπολίτης μας. H συνέντευξή του έχει ως εξής: ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΘΕΛΕΙ ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΟΝΙΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΝ ΝΑ ΓΛΙΤΩΣΟΥΝ ΑΠΟ ΤΑ ΔΥΧΤΙΑ ΤΩΝ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ

ΛΕΓΟΝΤΕ......ΠΑΙΔΙΑ????????

«Εχουν πια στεγνώσει τα δάκρυα... (σιωπά για λίγο και μετά συνεχίζει). Περισσότερα από 10.000 παιδιά πεθαίνουν κάθε ημέρα στην Αφρική. Ο αριθμός αποκαλύπτει το μέγεθος της αποτυχίας του «προηγμένου κόσμου. Του Δυτικού, θα λέγατε εσείς», να βοηθήσει τα παιδιά της Μαύρης Ηπείρου.
Πολλά από αυτά χάνουν τον ήλιο από τη νηπιακή τους ηλικία. Παγώνω όταν βλέπω τις αναιμικές μανάδες τους, λόγω ελλιπούς διατροφής, να κάνουν τα πάντα για να τα κρατήσουν στη ζωή. Εδώ στην Αφρική έχουμε να παλέψουμε με την πείνα, τη φτώχεια, την ελονοσία, που προκαλεί 800.000 θανάτους τον χρόνο, τη διφθερίτιδα, τον κοκκύτη και τον τέτανο, νόσους για τις οποίες περισσότερα από 5 εκατ. παιδιά δεν εμβολιάζονται, την έλλειψη του νερού, το AIDS, τα ναρκωτικά, τις δεισιδαιμονίες, τις εμφύλιες συρράξεις και τους πολέμους, τη διακίνηση ανθρωπίνων οργάνων, τη μαγεία. Τελευταία διαπιστώσαμε ότι, χάρη της μαγείας απάγονται μικρά παιδιά, τα οποία αποκεφαλίζονται για να γίνουν μάγια. Το φαινόμενο έχει γίνει εξαγώγιμο και στην Ευρώπη. Στη Γαλλία βρήκαν τέτοια αποκεφαλισμένα παιδιά».
ΠΑΙΔΙΑ...ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΟΥΝ...ΟΥΤΕ ΝΑ ΠΑΛΕΨΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥΣ...ΓΙ ΑΥΤΟ ΕΞΑΛΟΥ ΛΕΓΟΝΤΕ...ΠΑΙΔΙΑ???????????