Έρευνα στη Νότιο Αφρική, από το χρηματοδοτούμενο από το κράτος Συμβούλιο Ιατρικών Ερευνών, έδειξε ότι ένας στους τέσσερις πολίτες της χώρες έχει διαπράξει βιασμό. Το 28% των ερωτηθέντων ανδρών από δύο επαρχίες της Νοτίου Αφρικής παραδέχτηκε ότι έχει εξαναγκάσει με τη βία γυναίκα για σεξ.
Από αυτούς, το 20% ήταν φορείς του ιού HIV. Επίσης, το 9% των ερωτηθέντων είχαν πάρει μέρος σε ομαδικό βιασμό.
«Η έρευνα δείχνει ότι ο βιασμός θεωρείται κάτι το φυσιολογικό σε μία κοινωνία που έχει περάσει χρόνια καταπίεσης» σχολίασε εκπρόσωπος του ΟΗΕ.
Η επικεφαλής της ερευνητική ομάδας, Ρέιτσελ Τζιουκς, υποστήριξε ότι «αν η κοινωνία ήταν πρόθυμη να διορθώσει το πρόβλημα νοοτροπίας, θα χρειαζόταν τουλάχιστον μία γενιά».Η ίδια χαρακτήρισε επίσης τα αποτελέσματα της έρευνας «σοκαριστικά μεν, αλλά όχι μη αναμενόμενα».Σύμφωνα με τα στοιχεία της αστυνομίας, το 2007 βιάστηκαν 36.000 γυναίκες -περίπου 100 την ημέρα. Επιπλέον, το κοινωνικό στίγμα και το ψυχολογικό τραύμα που επισύρει ο βιασμός αποθαρρύνει πολλές γυναίκες από το να δηλώσουν το βιασμό στις αστυνομικές αρχές. Έτσι, ο πραγματικός αριθμός των περιστατικών βιασμού θεωρείται κατά πολύ υψηλότερος.Πολλές ομάδες υποστηρίζουν ότι οι δίκες για βιασμό αναβάλλονται επανειλημμένα, και δεν λαμβάνονται μέτρα για την προστασία του θύματος. Οι περισσότερες υποθέσεις δεν φτάνουν καν στα δικαστήρια, λένε.ΔΡΑΜΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΑΠΑΝΘΡΩΠΟ ΤΟΣΟ ΓΙΑ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΟΣΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΘΥΤΕΣ .ΒΕΒΑΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΙΔΙΑ ΟΧΙ ΣΕ ΤΟΣΟ ΜΕΓΑΛΟ ΒΑΘΜΟ.ΤΟ ΣΙΓΟΥΡΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΘΕΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΤΙΣ ΙΔΙΕΣ ΘΕΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΚΥΝΔΗΝΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑΥΤΟ ΑΣ ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ.
«Ταξιδεύω συχνά με αεροπλάνο και επειδή πριν από χρόνια έπαθα βρογχίτιδα σε μια πτήση, έχω υιοθετήσει ορισμένα μέτρα που εφαρμόζω σε κάθε ταξίδι», γράφει στην εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς» η ιατρική συντάκτρια Τζέιν Μπρόντυ. Τα μέτρα που εφαρμόζει είναι τα εξής: * Προετοιμάζεται μέρες πριν, για να είναι βέβαιη ότι θα είναι ξεκούραστη και δίχως στρες όταν θα έρθει η μέρα της αναχώρησης.
* Πριν από την πτήση παίρνει εχινάκεα και βιταμίνη C (αν και ακόμα υπάρχουν διχογνωμίες μεταξύ των επιστημόνων για το κατά πόσον τα συμπληρώματα αυτά όντως ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα, «εμένα φαίνεται ότι με πιάνουν», γράφει).
* Στη διάρκεια της πτήσης πίνει άφθονο νερό (αλλά καθόλου αλκοόλ και ελάχιστη καφεΐνη) για να είναι ο οργανισμός της καλά ενυδατωμένος.
* Πλένει συχνά τα χέρια της και τα κρατάει μακριά από τα μάτια, τη μύτη και το στόμα της.
* Παίρνει μέτρα προστασίας για τις θρομβώσεις, οι οποίες την προβληματίζουν ιδιαίτερα επειδή είναι κοντή. Εκτός από το ότι ενυδατώνεται καλά, πάντα κλείνει μια θέση στον διάδρομο για να σηκώνεται εύκολα και να περπατάει τουλάχιστον μία φορά κάθε ώρα της πτήσης. Και όταν η πτήση της είναι πολύωρη, φοράει ειδικές ελαστικές κάλτσες.
Αν και δεν υπάρχουν μελέτες που να υποστηρίζουν όλα αυτά τα μέτρα μαζί, η κυρία Μπρόντι λέει πως δεν έχει ξαναρρωστήσει από τότε που τα εφαρμόζει, κι ας ταξιδεύει δεκάδες φορές τον χρόνο, μερικές φορές μέχρι την άλλη άκρη του πλανήτη. Γράφει επίσης ότι τα ίδια μέτρα λαμβάνει και ένας πρώην επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Αεροπλοΐας των ΗΠΑ, ο οποίος είχε πάθει πνευμονία σε ένα ταξίδι από τη Νέα Υόρκη στην Αυστραλία, αλλά από τότε που τα εφαρμόζει είναι καλά.
Άγνοια
Κάθε χρόνο, δισεκατομμύρια άνθρωποι πραγματοποιούν ταξίδια με αεροπλάνα. Ωστόσο, δύο ειδικοί στην Επείγουσα Ιατρική έγραψαν τον περασμένο Φεβρουάριο στην Ιατρική Επιθεώρηση «The Lancet» πως «πολλοί επιβάτες δεν γνωρίζουν τις επιπτώσεις που μπορεί να έχουν στην υγεία τα αεροπορικά ταξίδια».
Τα στοιχεία για τα ιατρικά προβλήματα στις πτήσεις είναι περιορισμένα και κανείς δεν καταγράφει πόσοι άνθρωποι αρρωσταίνουν μόλις βγουν από ένα αεροπλάνο. Οι δύο ειδικοί όμως (οι δρες Ντανιέλ Σίλβερμαν από το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Τζόρτζταουν στην Ουάσιγκτον και Μαρκ Τζέντρο από το Ιατρικό Κέντρο Lahey στο Μπέρλινγκτον της Μασαχουσέτης), πιστεύουν πως οι κίνδυνοι για την υγεία αυξάνονται επειδή «αυξάνει η ηλικία των ταξιδιωτών και τα μεγάλα αεροσκάφη, όπως το Airbus A380 και το Boeing 777LR, μπορούν να παρατείνουν τη διάρκεια των πτήσεων στις 18-20 ώρες».
Οι μεγάλης ηλικίας ταξιδιώτες είναι πιθανότερο να πάσχουν από προβλήματα υγείας, τα οποία μπορεί να επιδεινωθούν από τα αεροπορικά ταξίδια, ιδίως όταν διαρκούν πολύ. Επιπλέον είναι γνωστό ότι σε ανθρώπους κάθε ηλικίας μπορεί να μεταδοθούν λοιμώδη νοσήματα, όπως η γρίπη, το οξύ αναπνευστικό σύνδρομο (ή SARS) και η φυματίωση, για να μην αναφέρουμε τις κάθε είδους ιώσεις του αναπνευστικού, όπως το κοινό κρυολόγημα.
Οι εναέριες απειλές
Την υγεία των ταξιδιωτών μπορεί να επηρεάσουν διάφοροι παράγοντες, όπως:
* Οι αλλαγές στην πίεση μέσα στην καμπίνα που μειώνουν την παροχή οξυγόνου.
* Η ακινησία και η αφυδάτωση, που αυξάνουν τον κίνδυνο θρομβώσεων σε όλους τους ταξιδιώτες και όχι μόνον στους επιβάτες της οικονομικής θέσης.
* Η επαφή με συνεπιβάτες που πάσχουν από λοιμώδη νοσήματα του αναπνευστικού.
* Το τζετ λαγκ, που εκδηλώνεται όταν αλλάζει κανείς πολλές χρονικές ζώνες.
* Ειδικά τα πληρώματα των αεροσκαφών αντιμετωπίζουν και τη χρόνια έκθεση στην κοσμική ακτινοβολία, η οποία συνιστά απειλή και για τις εγκύους.
8 συμβουλές προστασίας
1. Όσοι πάσχουν από καρδιολογικά ή αναπνευστικά προβλήματα, τα οποία ήδη έχουν μειώσει τα επίπεδα οξυγόνου στο αίμα τους, ενδέχεται να παρουσιάσουν συμπτώματα της νόσου των ορέων, λόγω του μεγάλου ύψους στο οποίο πετάει το αεροπλάνο. Τέτοια συμπτώματα είναι το αίσθημα κόπωσης, ο πονοκέφαλος, η ζάλη και η ναυτία. «Οι επιβάτες αυτοί», γράφουν οι δύο ειδικοί, «μπορεί να χρειαστούν συμπληρωματικό οξυγόνο στη διάρκεια της πτήσης». 2. Ήπιες κράμπες στην κοιλιά και προβλήματα ακοής μπορεί να παρουσιάσουν και οι υγιείς, καθώς τα αέρια που υπάρχουν στις κοιλότητες του σώματος διαστέλλονται με το αυξανόμενο ύψος. 3. Έπειτα από εγχειρήσεις τα ταξίδια καλό είναι να αποφεύγονται, ενώ οι δύτες δεν πρέπει να μπουν σε αεροπλάνο εάν δεν περάσουν 12 ώρες από μία κατάδυση και 24 ώρες εάν έχουν κάνει περισσότερες από μία καταδύσεις σε μια μέρα. 4. Ο κίνδυνος θρόμβωσης αρχίζει να αυξάνεται από τις 4 ώρες πτήσης και κορυφώνεται σε πτήσεις που διαρκούν πάνω από 8 ώρες. Μελέτες έχουν δείξει πως το να ταξιδεύει κανείς στην business class δεν παρέχει προστασία, παρ' ότι υπάρχει περισσότερος χώρος για τα πόδια. 5. Οι παχύσαρκοι ταξιδιώτες, όσοι πάσχουν από καρκίνο, όσοι έχουν υποβληθεί πρόσφατα σε εγχείρηση, όσοι παίρνουν αντισυλληπτικά από το στόμα και όσοι πάσχουν από διαταραχές που αυξάνουν τον κίνδυνο θρόμβωσης του αίματος (συμπεριλαμβανομένων κληρονομικών νοσημάτων όπως ο παράγων V Leiden) ανήκουν στις ομάδες υψηλού κινδύνου για θρόμβωση. Πολλοί από αυτούς ίσως χρειάζονται κάποιο αιμολυτικό φάρμακο, αλλά θα πρέπει να συμβουλευτούν τον γιατρό τους γι' αυτό. Τον κίνδυνο μπορεί να μειώσει το να περπατάνε πολύ και συχνά, να πίνουν άφθονο νερό, να γυμνάζουν συνέχεια τα πόδια τους και, αν χρειάζεται, να φορούν ελαστικές κάλτσες. 6. Η έκθεση στην κοσμική ακτινοβολία δεν θεωρείται πρόβλημα ακόμα και για όσους ταξιδεύουν συχνά, με εξαίρεση την περίπτωση της εγκυμοσύνης. 7. Για το τζετ λαγκ μετά την προσγείωση, οι δύο ειδικοί συνιστούν: για τα ταξίδια προς ανατολάς, χρήση γυαλιών ηλίου μόνο το απόγευμα και λήψη μελατονίνης πριν από τον ύπνο, ενώ για ταξίδια προς δυσμάς χρήση γυαλιών ηλίου μόνο το πρωί και λήψη μελατονίνης μόνο το πρωί. Ανεξαρτήτως κατεύθυνσης, απαραίτητη είναι ακόμη η κατανάλωση άφθονων υγρών. 8. Για την προστασία από τις λοιμώδεις νόσους, οι δύο ειδικοί λένε ότι το πιο σημαντικό είναι να έχει κάνει όλα του τα εμβόλια, συμπεριλαμβανομένου του αντιγριπικού. Και βεβαίως να πλένει καλά και συχνά τα χέρια του, αποφεύγοντας να τα βάζει σε μάτια, μύτη και στόμα.ΠΟΛΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΑΡΘΡΟ ΤΟ ΒΡΙΣΚΩ.Η ΓΝΩΣΗ ΠΑΝΤΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΕ ΝΑ ΤΗΝ ΕΙΧΑΜΕ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ ΠΙΣΤΕΥΩ ΘΑ ΜΑΣ ΕΞΥΠΗΡΕΤΟΥΣΕ ΑΠΟΛΥΤΑ
Έρευνα των πανεπιστημίων Χάρβαρντ και Σαν Ντιέγκο απέδειξε ότι η ευτυχία είναι μεταδοτική. Αν αισθάνεστε ευτυχισμένος, όχι μόνο ο φίλος σας, αλλά και ένας φίλος του φίλου σας είναι πολύ πιθανό να αισθανθεί κι αυτός ευτυχέστερος.
Για τον James Fowler, έναν από τους δύο πρωταγωνιστές αυτής της έρευνας, η ευτυχία μας μπορεί να επηρεάσει θετικά τους άλλους και η ευτυχία των άλλων μπορεί να ανεβάσει τη βαθμίδα της δικής μας. Με άλλα λόγια, η ευτυχία δεν είναι μόνο ατομική λειτουργία η οποία βασίζεται στην προσωπική μας εμπειρία ή επιλογή, αλλά υπόκειται στους νόμους της κοινωνικής ομάδας στην οποία ανήκουμε.
Ο James Fowler καθηγητής πολιτικών επιστημών στο πανεπιστήμιο του Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια, σε συνεργασία με τον καλό του φίλο, τον “δικό μας” Νικόλα Χριστάκη της ιατρικής σχολής του Χάρβαρντ, έκανε μια έρευνα τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύθησαν πρόσφατα στη Βρετανική Ιατρική Επιθεώρηση. Δημιούργησαν ένα δίκτυο 5.000 περίπου ατόμων, στο οποίο συμπεριέλαβαν τον εαυτό τους, τις συζύγους και τους φίλους τους, και το μελέτησαν επί 20 έτη, από το 1983 ως το 2003.
Ο Fowler δήλωσε ότι: “ξέραμε από καιρό ότι υπάρχει άμεση σχέση ανάμεσα στην ευτυχία ενός ατόμου και ενός άλλου, αλλά η μελέτη μας έδειξε ότι και οι έμμεσες σχέσεις επηρεάζουν την ευτυχία των ατόμων”.
Σε δήλωσή του στο CNN, ο Daniel Gilbert, καθηγητής ψυχολογίας στο Χάρβαρντ και συγγραφέας μεγάλων επιτυχιών, χαρακτήρισε εκπληκτική αυτή τη μελέτη δύο εκ των πλέον διακεκριμένων επιστημόνων της εποχής μας που μόλις πέρσι είχαν γίνει ξανά πρωτοσέλιδο αποδεικνύοντας ότι και η παχυσαρκία είναι μεταδοτική στα κοινωνικά δίκτυα. Οι πιθανότητες να πάρουμε παραπάνω βάρος αυξάνονται κατακόρυφα όταν παχαίνουν οι φίλοι μας και οι φίλοι των φίλων μας. Μια άλλη σχετική μελέτη των Fowler και Χριστάκη, που δημοσιεύθηκε το 2008 στην Αμερική, έδειξε ότι οι καπνιστές είναι πολύ πιθανότερο να κόψουν το κάπνισμα αν το κόψουν οι συγγενείς, οι φίλοι ή άλλες κοινωνικές τους σχέσεις.
Η βάση δεδομένων της έρευνας των επιστημόνων δημιουργήθηκε από ένα δίκτυο 4.739 εθελοντών ασθενών με καρδιακές παθήσεις της κλινικής Φράνινγχαμ. Πολλοί από αυτούς συμμετείχαν ενεργά στην έρευνα, συμπεριλαμβάνοντας συγγενείς και φίλους και σε λίγα χρόνια το κοινωνικό δίκτυο αριθμούσε στην πραγματικότητα πάνω από 50.000 “ανεπίσημα” μέλη. Οι ερευνητές συμπέραναν ότι η ευτυχία μιας κοινωνικής επαφής μας αυξάνει τις ατομικές μας πιθανότητες να γίνουμε ευτυχέστεροι κατά 15%. Οι επαφές δεύτερης βαθμίδας, ας πούμε η σύζυγος ενός φίλου, αυξάνει τις πιθανότητες ευτυχίας κατά 10% και η ευτυχία τρίτης βαθμίδας, η ευτυχία της ξαδέλφης της συζύγου του φίλου μας, αυξάνει τις πιθανότητες κατά 6%.
Δεν παρατηρήθηκε επιρροή ευτυχίας στην τέταρτη βαθμίδα (φίλοι των φίλων των φίλων των φίλων μας). Η ευτυχία μας αυξάνεται όταν έχουμε πολλούς φίλους, αλλά αυξάνεται ακόμα περισσότερο όταν οι φίλοι μας είναι ευτυχισμένοι. Ο Fowler διευκρίνισε ότι τα ευρήματά της έρευνας δεν σημαίνουν ότι πρέπει να αποφεύγουμε τους δυστυχισμένους, αλλά ότι δεν πρέπει να φοβόμαστε να δηλώσουμε ότι είμαστε ευτυχισμένοι, όποτε το αισθανόμαστε, διότι αυξάνουμε έτσι κατά πολύ τις πιθανότητες να κάνουμε ευτυχισμένα και άλλα άτομα. Υποστηρίζει ότι: “πρέπει να σκεφτόμαστε την ευτυχία ως συλλογικό φαινόμενο. Αν επιστρέψω με άσχημη διάθεση στο σπίτι, δεν θα επηρεάσω αρνητικά μόνο την οικογένειά μου, αλλά και τους φίλους τους”.
Ο Ρίτσαρντ Σάζμαν (PhD), διευθυντής του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας, το οποίο χρηματοδότησε την έρευνα των Fowler και Χριστάκη, χαρακτήρισε την έρευνα πρωτοποριακή και δήλωσε ότι τα ευρήματα αυτής της έρευνας είναι πολύ σημαντικά γιατί, από την οπτική γωνία όσων ασχολούνται με τη δημόσια υγεία, η σημασία αυτής της έρευνας έγκειται στο ότι ο κοινωνικός αντίκτυπος της ευτυχίας ή της παχυσαρκίας ή του καπνίσματος, είναι πολύ μεγαλύτερος από όσο νομίζαμε ως τώρα. Στην πραγματικότητα, μόλις τώρα ξεκινάμε να κατανοούμε την επίδραση των κοινωνικών δικτύων στη συμπεριφορά των ατόμων.
Τα χαρμόσυνα ευρήματα της έρευνας δεν σημαίνουν όμως ότι οι εκατοντάδες φίλοι που έχουμε στο facebook θα μας κάνουν περισσότερο ευτυχισμένους, οι ερευνητές τονίζουν ότι η ένταση του φαινομένου εξατμίζεται με την απόσταση. Αυτοί που επωφελούνται άμεσα από την ευτυχία μας είναι τα άτομα με τα οποία έχουμε άμεση επαφή, οι συγγενείς, οι φίλοι, οι φίλοι των φίλων μας, ακόμα και οι γείτονες. Το παράδοξο είναι ότι η δυστυχία δεν μεταδίδεται τόσο πολύ στα κοινωνικά δίκτυα όσο η ευτυχία. Λες και τα ανθρώπινα πλάσματα διαθέτουν κάποιο αμυντικό εξοπλισμό ο οποίος εξοστρακίζει τη δυστυχία ενώ αφομοιώνει την ευτυχία των άλλων.
Ο Νικόλας Χριστάκης τονίζει το γεγονός ότι οι άνθρωποι με τις περισσότερες κοινωνικές επαφές - φίλους, ερωτικές σχέσεις, συγγενείς, γείτονες - έχουν πολύ περισσότερες πιθανότητες ευτυχίας από τους υπόλοιπους. Κάθε καινούρια γνωριμία με ενδιαφέροντες ανθρώπους μας καθιστά ευτυχέστερους. Πέρα από τα άλλα πλεονεκτήματα, καταδείχθηκε ότι η ευτυχία μειώνει τη θνησιμότητα, τον πόνο όταν αρρωσταίνουμε και διευκολύνει την λειτουργία της καρδιάς. Η θέση του είναι, και βέβαια αξίζει να την λάβουμε σοβαρά υπόψη μας, ότι η κατανόηση του ότι η ευτυχία είναι μεταδοτική θα μας βοηθήσει να προάγουμε μια υγιέστερη κοινωνία. ΛΕΤΕ ΤΕΛΙΚΑ Η ΕΥΤΥΧΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΤΑΔΟΤΙΚΗ???ΜΑΚΑΡΙ ΑΣ ΤΗΝ ΜΕΤΑΔΩΣΟΥΜΕ ...Ο ΕΝΑΣ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟΝ...ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΣΩΘΟΥΜΕ>>>
Τουλάχιστον 19 γυναίκες έπεσαν θύματα δολοφονικών επιθέσεων από συζύγους ή συντρόφους τους, τους τελευταίους 10 μήνες στην Ελλάδα, όπως καταγγέλλει η Ομάδα Γυναικών Θεσσαλονίκης.
Σε ανακοίνωσή της, η Ομάδα Γυναικών Θεσσαλονίκης αναφέρει: «Το χέρι του δράστη δεν το οπλίζει ούτε το πάθος, ούτε η ζήλια, ούτε η ανέχεια. Αυτά συνιστούν αφορμές. Το χέρι του δράστη το οπλίζει η πατριαρχική κοινωνία, το οπλίζει το δικαίωμα κατοχής (νομιμοποιημένο κοινωνικά και ηθικά) που νιώθει πως έχει πάνω στην γυναίκα του (και στα παιδιά του ενίοτε) που του επιτρέπει ακόμη και να αποφασίζει αν αυτή θα ζήσει ή όχι».
«Το χέρι του δράστη το οπλίζει η μακάρια σιωπή μας για τις χιλιάδες κακοποιημένες γυναίκες, η αναλγησία της πολιτείας που δεν τις στηρίζει στην προσπάθειά τους να βγούν από τον κύκλο της βίας, η καθαγίαση του θεσμού της οικογένειας και οι επαίσχυντες δικαστικές αποφάσεις» προσθέτει η ανακοίνωση.
Η Ομάδα Γυναικών Θεσσαλονίκης συμπληρώνει: «Σε λίγο δεν θα μιλά κανείς πια για τις συγκεκριμένες γυναίκες. Θα πέσει η αυλαία γι' αυτές για να έρθουν οι επόμενες πάνω στη σκηνή... σε μια σκηνή όπου πρωταγωνιστεί η έμφυλη βία και η κληρονομημένη άρνηση του ενός φύλου να καταλάβει, να ακούσει, να σεβαστεί το ιερό – όπως για όλους τους ανθρώπους - δικαίωμα του άλλου φύλου στη γνώμη και στην αυτονομία, να σχετιστεί, να βιώσει το τέλος της σχέσης, να πενθήσει την απώλεια, να συμφιλιωθεί».
Η ανακοίνωση προσθέτει ότι η βία κατά των γυναικών και οι δολοφονίες τους συνιστούν την ακραία έκφραση ελέγχου και επικυριαρχίας πάνω στα σώματα και τις ζωές των γυναικών.ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΗΤΑΝ ΜΟΝΟ ΔΕΚΑ ΕΝΝΙΑ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ...ΕΓΩ ΕΧΩ ΤΗΝ ΑΙΣΤΘΗΣΗ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΜΗΠΩΣ ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΟΥΜΕ??????
Τα παιδιά που μπορούν να συγκεντρωθούν σε κάτι, που εστιάζουν την προσοχή τους και που δεν αντιδρούν αρνητικά με το παραμικρό, έχουν κατά μέσο όρο καλύτερη υγεία όταν γίνουν ενήλικες, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική μελέτη.Η έρευνα, που έγινε από ερευνητές της Σχολής Δημόσιας Υγείας του πανεπιστημίου Χάρβαρντ, με επικεφαλής τη Λάουρα Κουμπζάνσκι, δημοσιεύθηκε στο περιοδικό "Health Psychology" της Αμερικανικής Ψυχολογικής Ένωσης. Σύμφωνα με την μελέτη, ορισμένα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του παιδιού "πυροδοτούν" θετικά συναισθήματα και πιθανότατα συμβάλλουν, όταν πια το παιδί έχει γίνει ενήλικας, να αναπτύξει πιο υγιή και θετική συμπεριφορά, καλύτερη αντοχή στο στρες και μεγαλύτερη ανθεκτικότητα στα προβλήματα της ζωής.Σύμφωνα με την έρευνα, τα παιδιά που στην ηλικία των επτά ετών μπορούσαν να παραμένουν συγκεντρωμένα σε μια δραστηριότητα, να επιμένουν στην επίλυση ενός προβλήματος, να μην αντιδρούν αρνητικά σε διάφορες καταστάσεις και να μην κλείνονται με εσωστρέφεια στον εαυτό τους, 30 χρόνια αργότερα εμφανίζουν καλύτερη γενική υγεία και χαμηλότερα ποσοστά εμφάνισης διαφόρων προβλημάτων (καρδιά, διαβήτης, καρκίνος, άσθμα, αρθριτικά, έλκος κ.α.). Η μελέτη διαπίστωσε ότι η θετική επίπτωση είναι μεγαλύτερη στις γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι τα κορίτσια-γυναίκες είναι πιο ευαίσθητες στην αλληλεπίδραση ανάμεσα στα συναισθήματα, τη συμπεριφορά και τη βιολογία τους, αν και θεωρούν ότι χρειάζονται και άλλες έρευνες για να κατανοηθούν καλύτερα αυτές οι πολύπλοκες αλληλεπιδράσεις. Η συσχέτιση της ικανότητας συγκέντρωσης με την καλύτερη υγεία βρέθηκε ότι ισχύει ανεξάρτητα από το κοινωνικο-οικονομικό επίπεδο των παιδιών (και αργότερα των ενηλίκων), το χρώμα ή τη φυλή. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΝΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΝΟΝΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ...ΣΕ ΚΑΘΕ ΔΡΑΣΤΙΡΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥΣ ....ΑΛΛΑ ΤΟ ΒΛΕΠΩ ΛΙΓΑΚΙ ΔΥΣΚΟΛΟ ΜΕ ΤΟΣΑ ΠΟΥ ΦΟΡΤΟΝΟΝΤΕ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΙΑΝΩΝΤΕ...ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ...
Δεύτερη πιο συχνή αιτία ψυχοκοινωνικών «αναπηριών» αναμένεται να είναι έως το 2020 η κατάθλιψη - μετά τα καρδιαγγειακά νοσήματα - σύμφωνα με τους επιστήμονες της Παγκόσμιας Ψυχιατρικής Εταιρείας και του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Η κατάθλιψη - φανερή ή κρυφή - αυξάνεται συνεχώς ανάμεσα στους σύγχρονους ανθρώπους, καθώς αυξάνονται και τα κοινωνικά προβλήματα (ανεργία, μείωση της οικογενειακής συνοχής κ.ά.), που συντελούν στην εμφάνισή της. Μ’ αυτή την επισήμανση ξεκίνησε την ομιλία του με θέμα: «Κατάθλιψη, η ασθένεια της εποχής μας», ο Διευθυντής Ψυχιατρικής του Γενικού Νοσοκομείου Ξάνθης Δρ. Χ. Βαϊόπουλος, στην εκδήλωση που διοργάνωσε ο Σοροπτιμιστικός Όμιλος Ξάνθης την Τετάρτη 13 Μαΐου το απόγευμα στο ξενοδοχείο «Νατάσσα». Την ομιλία παρακολούθησε αρκετό κοινό κυρίως γυναίκες οι οποίες και έδειξαν το ενδιαφέρον τους με ερωτήσεις τους μετά το τέλος της ομιλίας. Τι είναι κατάθλιψη«Η κατάθλιψη είναι εξαιρετικά συχνή. Τουλάχιστον το 15% του γενικού πληθυσμού θα εμφανίσει κάποια στιγμή της ζωής του κατάθλιψη, ήπια έως σοβαρή. Δεν είναι εύκολο να δοθεί ένας ορισμός για την κατάθλιψη, γιατί καλύπτει ένα ευρύτατο φάσμα καταστάσεων από πολύ ήπιες έως πολύ βαριές. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι η σοβαρή διαταραχή του συναισθήματος, που υποβαθμίζει τη ζωή και της λειτουργικότητας του ατόμου. Ο άνθρωπος τα βλέπει όλα μαύρα και δεν μπορεί να αποδώσει στην εργασία του, ούτε να λειτουργήσει καλά στην προσωπική ζωή του», επισημαίνει ο κ. Βαϊόπουλος.Τα συμπτώματαΟ άνθρωπος με σοβαρή κατάθλιψη παρουσιάζει τα εξής συμπτώματα: 1) Έχει ιδέες πεσιμισμού, αναξιότητας και μηδενισμού. 2)Έχει αισθήματα αυτομομφής και ενοχοποιεί τον εαυτό του. 3)Έχει σωματικά ενοχλήματα, όπως σημαντική απώλεια ή αύξηση βάρους. 4)Έχει διαταραχές στον ύπνο, κυρίως τη χαρακτηριστική πρωινή αϋπνία (ξυπνά πολύ νωρίς, μένει ξαπλωμένος στο κρεβάτι και βασανίζεται από θλιβερές σκέψεις). 5) Έχει αυτοκτονικούς ιδεασμούς (σκέψεις να κάνει κακό στον εαυτό του). 6) Μπορεί να κάνει απόπειρα αυτοκτονίας (σε ποσοστό έως 40%) ή και να αυτοκτονήσει τελικά (15%). Οι αιτίεςΟι παράγοντες που οδηγούν σε κατάθλιψη είναι γενετικοί, κοινωνικοί και βιολογικοί. Έτσι κινδυνεύετε περισσότερο να εμφανίσετε τη νόσο εάν: Α)Είχε κατάθλιψη ένας γονέας. Η κληρονομικότητα κάνει ευάλωτους ορισμένους ανθρώπους. Β) Αν ζει μόνος. Όσοι δεν έχουν την υποστήριξη της οικογένειας εμφανίζουν συχνότερα τη νόσο, ενώ κινδυνεύουν τα παιδιά που έχουν στερηθεί τους γονείς τους πριν από την ηλικία των 10-12 χρόνων. Γ)Γυναίκες: Οι γυναίκες έχουν τουλάχιστον διπλάσιες πιθανότητες να εμφανίσουν κατάθλιψη. Οι λόγοι είναι ορμονικοί (προεμμηνορυσιακό και μεταεμμηνοπαυσιακό σύνδρομο, κατάθλιψη λοχείας κ.ά.) και κοινωνικοί (η σημερινή γυναίκα έχει περισσότερες ευθύνες και πολλαπλούς ρόλους χωρίς την αναγκαία υποστήριξη της Πολιτείας). Δ)Η ανεργία ή αν ανήκετε στα χαμηλά κοινωνικοοικονομικά στρώματα ή είστε μετανάστης. Ε)Έχετε κυκλοθυμική, κλειστή ή ασταθή προσωπικότητα. Αν και διερευνάται ακόμα αν υπάρχει καταθλιπτική προσωπικότητα, φαίνεται ότι οι κυκλοθυμικοί άνθρωποι (που εναλλάσσουν συναισθήματα χωρίς να μπορούν να τα ελέγξουν), οι κλειστοί (που δεν τους αρέσει η ζωή έξω από το σπίτι) και όσοι έχουν συναισθηματική αστάθεια είναι επιρρεπείς στην κατάθλιψη. Oι συνέπειεςΗ κατάθλιψη έχει σοβαρές συνέπειες στην καθημερινή ζωή του ανθρώπου: * Σε ένα μεγάλο μέρος των ασθενών γίνεται χρόνια. * Συχνά μένουν υπολειμματικά συμπτώματα (ένα ποσοστό 20-30% των ασθενών έχει 1-2 καταθλιπτικά επεισόδια τον χρόνο και κάθε επεισόδιο διαρκεί περίπου 6-8 μήνες). * Δεν έχει αρμονική ζωή με τον σύντροφό του και δεν έχει ερωτική επιθυμία. * Έχει φοβερό στρες και χαμηλή απόδοση στο εργασιακό περιβάλλον. Η κατάθλιψη είναι γένους θηλυκού * 15% του γενικού πληθυσμού παρουσιάζει κατάθλιψη * 2 φορές συχνότερα πάσχουν οι γυναίκες από τους άνδρες * 20-30% των ασθενών παρουσιάζει συμπτώματα 1-2 χρόνια μετά το καταθλιπτικό επεισόδιο * Έως 40% των καταθλιπτικών κάνει απόπειρα αυτοκτονίας Η διάγνωση«Η κατάθλιψη διαγιγνώσκεται με συγκεκριμένα κριτήρια, αλλά και με ειδικές κλίμακες και ερωτηματολόγια. Η κατάθλιψη συχνά υποδιαγιγνώσκεται, γιατί οι άνθρωποι πηγαίνουν συνήθως στην πρωτοβάθμια περίθαλψη, όπου οι γιατροί (μη ψυχίατροι) δεν είναι καλά εκπαιδευμένοι στη διάγνωση και θεραπεία της κατάθλιψης», τόνισε ο κ. Βαϊόπουλος.Οι θεραπείεςΚαθώς η κατάθλιψη έχει βιοψυχοκοινωνικό υπόβαθρο, η αντιμετώπισή της δεν μπορεί παρά να περιλαμβάνει βιολογική θεραπεία (με φάρμακα), ψυχολογική θεραπεία και κοινωνική παρέμβαση. Ένα μεγάλο μέρος των αντικαταθλιπτικών φαρμάκων ρυθμίζουν τη σερετονίνη στον εγκέφαλο, ενώ άλλα δρουν σε άλλους νευροδιαβιβαστές (ντοπαμίνη, νευραδερναλίνη κ.ά.). Μπορεί επίσης να χορηγηθούν στον ασθενή φάρμακα σταθεροποιητικά του συναισθήματος, παράλληλα με τα αντικαταθλιπτικά ή μόνα τους. Η θεραπεία στην κατάθλιψη πρέπει να είναι πάντα εξατομικευμένη. Μέτρα πρόληψης * Άσκηθείτε * Κάνετε ισορροπημένη διατροφή * «Επενδύστε» στους φίλους * Ζητήστε βοήθεια από τους ειδικούς της ψυχικής υγείας αν υπάρχει οικογενειακό ιστορικο.ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ...ΤΩΡΑ...ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΙΟ ΔΙΑΔΕΔΟΜΕΝΗ ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ....ΠΡΟΣΟΧΗ...ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΕΝ ΤΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΝ...ΠΟΛΛΟΙ ΑΠΟ ΕΜΑΣ...ΥΠΟΥΛΗ ΑΡΡΩΣΤΙΑ...
